Ale mi trudno się pożegnać – nie będzie mnie przez całe trzy tygodnie. Ja nie wiem jak ja bez Ciebie przeżyję – Ada rzuciła się w ramiona Bianki ze łzami w oczach. – Dasz radę. Odpowiedziała Bianka. Masz się świetnie bawić i pozdrowić ode mnie słonie.

– A mogę u Ciebie dzisiaj przenocować? – rzuciła spoglądając Biance w oczy. Biankę to zszokowało, ale nie umiała odpowiedzieć inaczej niż –  Jasne. Zapraszam.

– Zrobimy sobie Good Bye party – rzuciła Ada i poszła do kuchni zrobić popcorn.

– Ada, Ty jesteś jak z amerykańskiego serialu – zaśmiała się Bianka i kontynuowała zabawnym tonem… Ty wiesz, że przesadzasz, Ty wiesz, że przekraczasz wszelkie granice… Ada stanęła w futrynie drzwi z przekąskami – ale mam wybitną Panią psycholog, która mi pomoże…

– Niestety to jest beznadziejny przypadek – dodała Bianka i właśnie dostała od Ady poduszką.

– Ja też będę za Tobą tęsknić, Ada – serio. Ada rozczuliła się nie na żarty i mocno ją do siebie przytuliła. Opowiadałam Ci o tym jak ja trafiłam do gabinetu. Wiesz, że Czarek o mały włos nie  dostał gazetą. No wiesz tą gazetą, w której był z Tobą wywiad.

– Tak. Była taka gazeta…

– I tam było jezioro. Ty jesteś dla mnie takim leśnym jeziorem.

– A ty jesteś kamieniem, którego ktoś do tej wody wrzucił. – odpowiedziała Bianka. Zaśmiały się. Mam coś dla Ciebie – Bianka wyjęła obrazek – kolorowego słonia, który namalowała, gdy dowiedziała się, ze Ada wyjeżdża do Tajlandii. To jest moje ulubione zwierzę.